zondag 7 oktober 2007

Maracanã

Ik ontmoette mijn tweede Hospitality Club kennis bij een metrostation. Jordan (eigenlijke naam Marcelo) bleek een gemoedelijke, stevige zwarte jongen zonder het Braziliaanse voetbalshirt dat hij beloofd had te dragen, zodat het even duurde voordat we elkaar vonden. Met twee Portugezen en drie Brazilianen vertrokken we naar Maracanã, de voetbaltempel van Rio waar ooit het wereldrecord toeschouwers is gevestigd. Vandaag was het stadion vrijwel leeg: zo'n zevenduizend mensen waren gekomen om de wedstrijd tussen Fluminense en Corinthians te komen zien.

Het was mijn eerste wedstrijd in een stadion. Hoe dichter we bij het stadion kwamen, hoe groter het verschil tussen de aantallen mannen en vrouwen op straat. Om ons heen voortdurend het sissen van de handelaars in zwarte kaartjes, het geschreeuw van de drankverkopers (Cerveja mais gelade!).
De trap naar het vak beklimmen heeft iets magisch: je ziet al de lichten en je voelt en hoort de opwinding, maar verder zie je niets. We stonden bij de harde kern, die voortdurend van zich liet horen in gezang. 'O meu coraçao acelera ...', (mijn hart versnelt), 'meior do Rio' (beste van Rio, overigens absoluut gelogen).
Na de goal van 'ons' team draaide het vak zich als op commando om in de richting van het vak van Corinthians, om hen met langzame armgebaren uit te maken voor hoerenzonen ('cada Paulista é um filho da puta!'). Maar de Paulistas kregen hun wraak nog voor het einde van de eerst helft. 1-1.



Terug met de taxi. Ah, je komt uit Holland? En wat spreken ze daar, Engels? Mooie vrouwen, toch? Koud zeker? Vijf graden in de winter?! Que frijo!

1 opmerking:

Anoniem zei

Hoi Jonas,
ik heb al 2x een reactie geplaatst,
maar ik vind 'm telkens niet terug.
Het thuisfront slaapt niet, maar kan de weg (nog) niet vinden.
Je lijkt het naar je zin te hebben.

Fijn!
Jan